Barnabas een van de twaalf kroongetuigen van het evangelie

Bijbelstudie over Bijbelboek hebreeen

Mozes wordt gelezen in elke stad! (de betekenis van Hand.15.21)

Vraag

In Handelingen 15 lezen we dat de apostelen een uitspraak doen ten aanzien van: waaraan de christenen uit de heidenen zich dienen te houden. In de verzen 19 en 20 wordt dit aangeduid. Nu is mijn vraag wat de betekenis is van vers 21? Daar lezen we: `In haast elke stad wordt de wet van Mozes immers al sinds mensenheugenis verkondigd en op iedere sabbat in de synagogen voorgelezen’. Waren de zaken waarvan de christenen uit de heidenen zich dienden te onthouden slechts een begin is van hoe te leven als gelovigen in Jezus Christus. En zouden de gelovigen door het onderricht van de wet in de synagoge uiteindelijk ook de rest van de wet (moeten) gaan naleven?

ANTWOORD

De woorden in Handelingen 15,21 worden niet herhaald in het eigenlijke apostelbesluit. Ze vormen de afsluiting van de toespaak van Jakobus waarin hij het voorstel formuleert voor dat besluit. Maar waarom geeft hij deze afsluiting?

Dat in haast elke stad de wet van Mozes al sinds mensenheugenis verkondigd en op iedere sabbat in de synagogen wordt voorgelezen, kan moeilijk betekenen dat de christenen uit de heidenen op termijn de hele wet van Mozes zouden moeten houden. De uitspraak in vers 19-20 is juist dat zij niet besneden hoeven te worden en niet hoeven te komen onder de wet van Israël. Bovendien staat er in vers 21 volgens het Grieks niet `de wet van Mozes’ (NBV), maar er staat alleen `Mozes’. Vergelijk de HSV: `Mozes heeft van oude tijden af in elke stad (mensen) die hem prediken, want hij wordt elke sabbat in de synagogen voorgelezen’. Het gaat dus om het hele Oude Testament en niet specifiek over de geboden en wetten.

Jakobus wil blijkbaar beslist niet voorstellen om Mozes uit de synagogen te verwijderen of de Joodse christenen daar bij weg te roepen. Hij constateert met instemming in vers 21 dat de mensen binnen de synagoge al eeuwenlang leven bij het onderwijs van Mozes (Gods gezondene). Het apostelbesluit is niet bedoeld om hen van Mozes los te weken en aan te sporen tot `ontrouw aan Mozes' (zie de verdachtmaking in Handelingen 21,21).

Toch is het aannemelijk dat Jakobus minstens ook nog iets anders bedoelt. Zijn opmerking over Mozes (het Oude Testament) volgt op vers 20, waarin aan de heidenen een `last’ wordt opgelegd. Deze wordt heel kort geformuleerd, maar ze is duidelijk uit de Schriften van Mozes afkomstig (geen afgoden, geen overspel, geen bijgeloof of magie). Je zou je kunnen afvragen of dat geen toelichting behoeft: de heidenen zouden dat immers niet zo gauw en goed kunnen begrijpen wanneer Mozes onder de volken niet bekend zou zijn. Dit is echter niet het geval. De bijbel van Mozes is wereldwijd bekend! Jakobus geeft aan, dat de uitspraak van vers 20 best kort kan zijn, want de bijbel van Mozes is verbreid in de hele wereld.

Ze wordt daar in de synagogen niet alleen gelezen (intern), maar ze wordt er ook `verkondigd’. Het is geen geheim boek van een gesloten genootschap. Mozes wordt ook vanuit de synagogen overal `verkondigd’. Hij kreeg zo wereldwijd bekendheid. Het is voor de heidenen echt geen geheim dat Mozes (die de Joden in hun synagogen lezen) alle mensen oproept om te breken met de afgoden en hen ook oproept tot een heilig leven naar de normen van de Schepper. Juist omdat dit overal in de wereld al sinds eeuwen verkondigd wordt vanuit de synagogen, zijn er onder de heidenen in alle landen ook zoveel godvrezenden. Weliswaar geen Joden en geen leden van de synagoge, maar goed op de hoogte met de openbaringen door Mozes. En ook daarnaar levend met geloof in de ene God. In deze situatie kan de uitspraak kort zijn: `Christenen uit de heidenen, jullie hoeven geen Jood te worden, maar jullie moeten wel ophouden heidenen te zijn (naar het voorbeeld van de godvrezenden in jullie midden en naar de Schriften van Mozes die in jullie omgeving bekend zijn). Bij deze uitleg past ook, dat in de uiteindelijke brief wel de verzen 19-20 als bindende uitspraak voorkomen, maar niet vers 21: dat was slechts een argument om de tekst van de uitspraak zo kort te houden als met name in vers 20 het geval is.

Afdrukken